Waar nu polder is, was vroeger alleen veengrond en water. Tot middeleeuwse boeren begonnen met de ontginning van die grond. En daarmee met hun strijd tegen het (Zuider)zeewater. Zij bouwden de eerste dijken, die later werden onderhouden door 2 hoogheemraadschappen. Een fijnmazig stelsel van plassen, dijken en sloten ontwaterde de polders en voerde het water af naar zee. Geholpen door sluizen en gemalen. Maar omdat elke polder zijn eigen bestuur had, was er nauwelijks afstemming.
Om meer afstemming te krijgen, kwam er een 3de hoogheemraadschap. Tegelijk verenigden de verschillende polderbesturen zich in 3 waterschappen. Uiteindelijk zijn de waterschappen en hoogheemraadschappen opgegaan in het interprovinciale hoogheemraadschap Amstel en Vecht (1991). De focus bleef gericht op waterkwantiteit. De zorg voor kwaliteit lag bij de gemeente Amsterdam en een zuiveringschap. Tot duidelijk werd dat waterbeheer beter kan door kwantiteit en kwaliteit bij één organisatie te leggen. Het resultaat: Waterschap Amstel, Gooi en Vecht.
